Mevrouw Verraojum:
Es ederein gluif waat d’r leus, en nemes meer kiek wie ’t zit.
Den blief toch gein inkele keus, en mót ich es zakevrouw mit.

 

En den roop ich waem nump mich de maot?
Waem is nooit veur de cente gezjwich?
De politicus en advokaot, die zin net zo eerlik es mich.

 

Koor:
Zin net zo óneerlik es dich.
Dae dae de waorheid sjprik, is nooit ’t meis gesjik.
Eerlik, geveerlik.

Loup inne pas mer mit, nemes dae dao mit zit.
Eerlikheid, det is sjtómmigheid.

 

Jatje:
Es ederein gluif waas se zaes, en nemes meer wèt wie ’t zit.
Wils haje, det waas se noe haes, den mós se es zakevrouw mit.
 Mevrouw Verraojum:
 Nae gein miens, wèt wie ’t ech zit.
 Jao, es zakevrouw mót ich waal mit.

 

Jatje:
Zolang nemes get zaet geis se door,
anges sjpiet men dich rech in ’t gezich.
En de ambtenaer hoor en pesjtoor, die zin net zo eerlik es dich
 Mevrouw Verraojum:
 Zolang nemes get zaet gaon ich door,
 anges sjpiet men mich rech in ’t gezich, of de móndj.
 Kiek mer ’s róndj, die zin net zo eerlik es mich.

 

Koor:
Zin net zo óneerlik es dich.

Jatje:
Ich zègk mer zo, ich zègk mer nieks,
doe wèts wie vrouwluuj zin.
De uig vol leefde, wäörd wie zalf,
zo geit det in ’t begin.

 

Mer den esse gevange bös,
den waert ’t hert van sjtein.
De beurs die waert dich laeg gerouf,
en den sjteisse weer allein.

Mevrouw Horecas:  De miensheid is toch door en door verrot
Koor:                          Kaaf rot
Mevrouw Horecas:  ’t Leefs maak men zich óngerein kapot
Koor:                          Haaj op
Mevrouw Horecas:  Geluif of leefde, mach of cente, seks of politiek
Koor:                          Neet sjiek
Mevrouw Horecas:  De kat die waerd geknepe es d’r effe nemes kiek
Koor:                          En nemes kiek
Mevrouw Horecas:  De waorheid waerd, es det zo oetkump, soms get ómgebuig
Koor:                          Wie ruig
Mevrouw Horecas:  De eine gunt de angere ’t leech neet inne uig
Koor:                          Leeg neet in de uig

 

Mevrouw Verraojum
Ich zègk mer zo, ich zègk mer nieks,
doe wèts wie mansluuj zin.
De bóks vol haop, versjtandj van sjlaag,
zo geit det in ’t begin.

 

Mer den esse get baeter kieks,
bliek toch alles lóch.
Mit eine handj inne bóks, en eine aan ’t glaas,
haet hae al sjnel genóg.

Koor
Luce dona prude coma, dona di mi madre
Prude coma, luce dona, coma di amor

 

Jatje
Al versjteis se gein waord van waat gezónge waerd
De meziek interesseert dich gein hol
Kries pien inne ore van wie waert geblaerd
Toch hèls se dapper vol

 

Doe kieks es of alles dich raak in dien zeel
Höbs diene zakdook inne handj
Sjpeels net wie die sjpelers toneel
Zo veuls se toch ‘ne bandj

 

’t Geit d’r zich óm des se dao bös gewaes
Des se wèts waat d’r is gebeurd
Zo desse achteraaf get te kalle haes
Cultuur zo wie ’t zich heurt

Pol:
Hae lach, hao zingk, hae kalt,

allein es d’r drank in zit.
Hae sjleup, hae reup, sjuut oet de heup,
allein es d’r drank in zit.

 

Heel zien vertroewe,
haet d’r oet whisky gebroewe
Doe heurs es d’r kalt,
det d’r genaote haet van ‘ne malt.

 

De waereld, ’t laeve, zien vrouw kènt d’r aan,
allein es d’r drank in zit.
’n Glaas, ‘ne baeker, hae nump alles aan,
allein es d’r drank in zit,
allein es d’r drank in zit.

Geneet van ’t laeve, net wie ome Sjef
Maak sjpas, plezeer, gangk wie ’n bees te keer
Waat kèn die dich gaeve, es ich ’t good besef
Get sjpas, plezeer, mer verder neet väöl meer

Vergaet dus die karnalie en gangk eindelijk ’s laeve

 

Dao zin van die momente wo se graof mós zin en fel
Höb sjpas, höb plezeer, bön ‘ne kaerel deze keer
Ós eer en ouch ós cente, doe zits alles op ’t sjpel
Mit sjpas en plezeer, kiek die noe op ós neer

Vergaet noe die karnalie en gangk eindelijk ’s laeve

MacKat
Ick kèn det, ich höb det ouch waal ‘ns, det geveul van te sjnel te wiet.
Veuls dich ónzeker, twiefels, bös van alles de draod weer kwiet.

 

Pol
Ich vraog mich aaf, haaj ich ’n keus?
Es die d’r woor, woor den die keus aan mich?
 MacKat
 Doe höbs gein keus, en mós waal door.
 Zo is ’t laeve

 

Pol
Waat d’r ouch kump, wie ’t ouch woor,
’t is aan dich det ich mien hert verloor.
 MacKat
 Mer doe mós door.
 ’t Is aan dich det ich mien hert verloor

 

Pol
Es se ooit van mich ‘s weg zous mótte gaon,
zal ich dich troe zin en ich wach op dich.
Ich zal altied veur dich klaor blieve sjtaon, alles veur dich.
 MacKat
 Doe bös alles veur mich, doe bliefs alles veur mich

 

Koor
Waas se ouch zaes, waas se ouch duis, ’t geit veurbie.
Zo is ’t laeve.

 

MacKat
Ich weit ‘t,
Pol
de tied dae vluug veurbie.
MacKat
’n Dräödje dun wie zie,
MacKat en Pol
zo is ’t laeve.

Koor
Sjloet dien uig dans ’n welske.
Doot mer net of d’r wiejer nieks is

Gluif mer det alles good is,
En dans mer dit welske.

Noe gluif ‘t mer, gluif in dit welske

Petoet
Waat is de moraal?
Waem is beheerder van de mores?
Waat is noe normaal?

 

Koor
En waert de wèt.

 

Petoet
Waem plökke ze kaal, kump inne bak,
mit ziene sores?
Mich is det egaal.

 

Koor
Hae volg de wèt.

 

Petoet
Ich doon geweun waat van mich waerd verwach,
kiek es ’t mót aeve weg.
Höbs se de cente, höbs se de mach,
den kals se waat krómp is rech.

 

Koor
Wie groter se de beugel köps,
des te meer kènt d’r door.
Es es se den taenge de lamp aan löps,
blief alles wie ’t woor.

 

Petoet
Es se mich get te beje höbs,
blief alles wie ’t woor.

Lucy:
Van kiendjs af aan höb ich al mótte heure:
es get waerd belaof pas den mer op.
Ich wis dus det dit zou kènne gebeure,
en achteraaf hou ich mich zelf veur miene kop.

 

Vertroewe is veur sukkels, en geluive leidt toet nieks,
zelfs zjwaere oppe leefde haet gein nut.
Ich zeen ’t aan dien uig, zo wie se noe weer nao mich kieks,
doe voel sjtóm trut.

 

En toch höb ich gedruimp, van dich hie aan mien zie.
De einzaamheid en angs veurgood veurbie.

 

Mer doe höbs mich bedraoge, bezeik, betoep, belaoge.
En toch nag sjteeds die arrogante toon.
Mer noe gelökkig zónger get te vraoge,
kries se dien verdeende loon.

Petoet
Waas se veur die jónge toch neet allemaol mós doon.
En waat kries se truuk? Get gememel, get gehoon.
Doe gufs, duis alles, tèls ’s eers toet teen.
Mer zie laote dich keer op keer de middelvinger zeen.

 

En tösse door mót ouch de zaak nag blieve loupe.
Mós continu dichzelf en waas se duus opnuuj verkoupe.
’t Laeve vanne zakeman det geit ech neet euver roze.
Want veur se ’t wèts duit zelfs de troewste klantj dich loze.

 

Waat mós se noe es kleine óngernummer in dit landj.
De banke, de regering, pakke de grote bie de handj.
Zie sjpele gaer ’t sjpeel van alles vrie en alles blie.
Mer es d’r get te vange vèlt den sjtaon ze veuraan in de rie.

 

Dus doot waas se kèns doon, trèk det vrouwmès ‘ne poot oet.
Lok häör oet de kas en deil den zelf de eerste sjtoot oet.
Veur kènne ’t gebroeke, doot noe ’s eindelijk get truuk.
En haat dich noe in Godsnaam ‘ns eindelik keduuk.

Pol
Haat dien henj mer veur de ore, doot dien memeluig mer toe
Laot dien druime dich mer vore, ich laef lever in ’t hie en noe

Lucy
Doe höbs ooit van mich gehaje, get geknoeveld nooit verwend
Ich höb ein dink good ónthaje, doe woors geine echte vent

 

Pol en Lucy
MacKat det is mien maedje, mien alles, mien gelök
Ich gaef dich op ’n blaedje, es ich häör bleumke plök
Den sjpint die heel tevreje, den geit die oere door
Mer waat kèns doe häör beje, doe vies verlepte hoor

 

Koor
Heur die twee, heur ze sjandale, det is toch neet normaal
Waem ’t gelag noe mót betale, is ’n kwestie van moraal

MacKat:
Nag meer den ich ooit haaj verwach,
haaj ich van dich.
Nag meer den ich dich ooit höb gezag,
haaj ich van dich.

 

Mien leefste, mien laeve, mien alles waat ich wil.
Ich zègk ‘t, ich sjreew ‘t, ich fluuster ’t heel sjtil.
Ich haaj van dich, ich haaj van dich.
Ich haaj van dich, ich haaj van dich.

Petoet:
Vrundjsjap?
Wie se ’t ouch bekieks.
Ich zègk uch vrundjsjap, leidt toet nieks.

 

Doe mós dien ganse laeve, alles gaeve,
allein mer veur de leve goje vree.
Wils se ooit get kriege, mós se blieve zjwiege,
vrundjsjap is veur cente wie de zón is veur de sjnee.

 

Ooit, dach ich vreuger, ooit, zag ich vreuger,
ooit, levert vrundjsjap ech get op.

Nooit, zègk ich uch noe, nooit, weit ich noe zeker,
nooit, levert vrundjsjap ooit get op.

 

Koor:
Ooit, dach hae vreuger, ooit, zag hae vreuger,
ooit, levert vrundjsjap toch get op.

 

Petoet:
Nooit, gluif mich noe mer, nooit, ech helemaol nooit,
levert vrundjsjap ooit get op.

Lucy:
Ederskeer, ederskeer, es ‘t weer zaet, ich zeen dich gaer.
Den druim ich, en ich vergaet, det ich opnuuj bedónderd waer.

 

Pol:
Ederskeer, ederskeer, es ‘t weer zaet, ich haaj van dich.
Den sjmilt ich, en ich vergaet, alles waat het aan ozel ooit haet aangerich.

 

Lucy en Pol:
Nao alles waat ich höb mitgemaak, waer ich altied nag door häör geraak.
Veuls wie ’t ech zit, mer leefde maak blindj.
Wèts wie ’t ech zit, mer leefde maak dich blindj.

 

Koor:
Leefde, leefde, leefde maak blindj.
Leefde, leefde, leefde maak blindj.

Petoet:
Druim van wie groot se bös,
en det nieks of nemes dich get kènt make.
Druim van wie good se bös,
den zal de waorheid dich nag bitter gaon sjmake.

 

Net ein val te väöl gezat.
‘ne Net te grote móndj gehad.
Net get te dök gemaete mit twee maote.
En mien dochter haajs se baeter mit rös kènne laote.

 

Druim van waat haaj gekós,
en wae se mesjien haajs mótte koupe.
Druim van waat haaj gekós,
en wie ’t haaj kènne loupe.
Wie ’t haaj kènne loupe.